Die verloofde is geen Brit, wel?
Ze zullen je kruisigen. Het is alleen een brief.
Zoek Korporaal Prentiss en geef hem dat.
Het was toch herroepen, Meneer. Ik wil Prentiss op dat konvooi.
Je weet wat ik zoek. Ik vernietigde het.
Ik weet zeker dat je het bewaart, omdat het Roland kan schaden.
Jij werd geen vrijwilliger uit plichtsbesef. Je werd het om te ontsnappen.
Ik werd gevangen genomen. Ik sprong uit de trein.
Rijd weg uit het dorp. Er is een kruispunt.
Verberg je daar en kijk naar me uit.
Goedenavond, Zuster. Waar was jij mee bezig?
NL-vertaling: Het Crimson Field Team
Ik kan niks tegen de pijn geven. Zet je tanden op elkaar.
Hebben ze hem gepakt?
Alsjeblieft.
Niet dat ik gehoord heb.
Was wel beter geweest voor jou. Wat dacht je te doen?
LIVERPOOL 1914 TWEE WEKEN VOOR HET BEGIN VAN DE OORLOG
Er zal niets gebeuren.
Teveel zaken, te veel gedeelde belangen.
De koning is verdorie Duits.
Saksen Coburg Gotha. Hij is meer Duits dan ik.
Niemand is meer Duits dan jij.
Hij is ziek.
Wat ben ik voor zoon, als ik niet naar mijn zieke vader ging?
Ik ben alleen zo bang.
Liebchen, jij bent nooit bang.
Denk je dat wij in de problemen komen? Ik zou niet weten waarom.
Wij wisten toch niks? Anders hadden we het meteen gezegd,
Ik zie niet waarom wij problemen krijgen. - We mogen er niet over praten.
Ik had nooit haar rotte motorfiets aangeraakt als ik het wist.
En ik mocht haar. - Verleden tijd? Je zo snel omkeren?
Mijn broers vechten. Ik liet haar hun foto zien,
Ik zei dat mijn broer vocht en ze deed net alsof ze hem mooi vond.
En jij? Draai jij ook als Flora?
Strikte order van Hoofdzuster dat dit niet besproken mag worden.
Dus ik bespreek het niet.
Kolonel Purbright is er. Roland, je moet er afstand van nemen.
Ik blijf bij haar. Ze is mijn Zuster en ik ben verantwoordelijk.
Nee, het is mijn hospitaal.
Ze moet wanhopig zijn geweest.
Joan Livesey, je wordt beschuldigd van medeplichtigheid,
aan de ontsnapping van een Duitse krijgsgevangene.
Ik weet hoe het lijkt, maar het is echt niet zo. Het is maar...
Ik zweer dat het niet is wat het lijkt.
Je moet volledig en waarlijk antwoorden in dit verhoor,
zodat wij, als Inlichtingen arriveren,
een heldere analyse van de gebeurtenissen kunnen geven.
En tonen dat het Royal Army Medical Corps
zijn huis op orde kan brengen. Duidelijk? - Ja, meneer.
Begrijp je dat je onder de krijgswet valt?
Die wet bepaalt dat elke persoon die correspondeert,
of informatie geeft aan de vijand,
bij veroordeling door de rechtbank, de dood tegemoet kan zien.
Begrijpt je nu je situatie?
Hoe is ze?
Zoals je kunt verwachten. Wat gaat er met haar gebeuren?
Kan me niet schelen. - Hoe kun je dat zeggen?
Wat denk je dat we hier doen? Wat denk je dat dit is?
Ik hak de ledematen van de mannen niet voor de lol af.
Scherven uit het hoofd, zodat ze naar een verpleeghuis kunnen,
en zich onderkwijlen. Ze sterven niet voor de lol.
Ze ging hem niet ontmoeten. Ze dacht dat er een brief was.
Heeft ze je dat verteld?
Geraden.
Het was niet moeilijk te raden. Jij wist het en zei niets?
Waarom ben je zo boos? - Een man kan zijn baan erdoor verliezen.
Mijn baas vertrouwde haar en nu ligt zijn nek op het blok.
Jij wist het en zei niets.
Jij bent net zo schuldig als zij. Een ernstig probleem, als ze erachter komen.
Ik heb leveranciers in het dorp, Meneer. Pluimvee en eieren.
Ik ging terug naar het hospitaal toen ik Livesey zag, met een man.
Hij sprak Duits. Ze omhelsden. Hij droeg haar jas.
Ze gaf hem haar motorfiets en hij reed weg.
Ik had beiden willen arresteren, Meneer, maar ik was alleen en ongewapend.
Ik vond aanhouden van een beter dan falen bij twee, Meneer.
Sergeant.
De gevangene lijkt enigszins toegetakeld, Sergeant Soper.
Er was enige ophef, Meneer.
De gevangene moest een bewijsstuk van haar hals halen.
De gevangene wilde genoemd item niet verwijderen.
De bewakers moesten haar wat aanmoedigen.
Iedereen zou het zo doen, Meneer.
Dank je, Soper. Ingerukt.
Mogen we een stoel?
Korporaal, als je wilt.
Livesey, had je komst naar Frankrijk de bedoeling en opzet,
om te communiceren met de vijand? - Nee.
Ik kwam naar Frankrijk om te verplegen.
Neem hem mee. Kijk waar je loopt. - Gewoon ademen.
Kun je niet afstappen? - Ik bakte spek,
een granaat ontplofte en het vet over mijn been. Gloeiend heet.
Het doet echt pijn. - We leggen je in bed, dan voel je je beter.
Wacht even. - Hij is een Hospik.
Twee nachten in een gat bij de ratten. Kijk naar zijn oren.
Kan iemand me helpen, alsjeblieft?
Ik hoor ze. - Wie?
Ik hoor ze roepen. - Je hebt vreselijke koorts.
Er roept niemand. Ik beloof het je.
Ik hoor ze.
Ik weet dat het pijn doet, maar het ziet er niet zo slecht uit.
Doe je vuile kleren uit voor een wasbeurt? - Nee.
Heb jij een broer?
Zullen we onze verschillen opzij zetten? - Waarom?
Omdat het niet belangrijk is met wat er gaande is.
Ik zei dat ik er niet over praat. - Alsjeblieft.
Ik heb buien en een scherpe tong. Ze brengen me in problemen.
Ik heb je pijn gedaan en dat spijt me. - Ik weet alles over je problemen.
Mevrouw Vincent.
Wat zei je?
Mijn krokussen en narcissen zaten verpakt in oude kranten.
Ik weet het natuurlijk van voor de oorlog. Nogal een beruchte vrouw.
Wil je je lei schoonvegen, door je als fatsoenlijk voor te doen?
Nee.
Je beschuldigt mij hier te komen om te ontsnappen. En wat doe jij?
Vijf dagen geleden werd een groep krijgsgevangenen meegenomen voor verhoor.
Een was beschaafd, intelligent en uitzonderlijk Engels.
Anton Ehrlich.
De gevangenen worden op de trein gezet en de begeleidende officier,
nodigt de beschaafde en intelligente Duitser in zijn wagon voor de thee.
Bij de kust vraagt hij waar ze zijn, de officier zegt het hem,
waarna de beschaafde en intelligente Anton Ehrlich
de officier's kaak breekt en ontsnapt.
Ken je die man?
Antwoord, alsjeblieft. - Ja, Meneer.
Was dit de man die je gisteravond ontmoette? - Ja, Meneer.
Is het niet verschrikkelijk, wat er gebeurt?
'Is het niet verschrikkelijk'. Is dat alles wat kunt zeggen?
Maar het is verschrikkelijk. - Wat wil je eigenlijk?
Ik weet dat we niet praten,
maar ik vroeg me af of je een broer had of een neef.
Wat gaat jou dat aan? - Er is een James Foley binnenkomen.
Ik dacht...
Iets leuks als alles zo verschrikkelijk is.
Hij is niet ernstig gewond.
Hé, luiwammes.
Pete.
Ik verbrandde mijn been, Pete. Spekvet.
Ben jij dokter? - Tuurlijk niet, mafketel.
Wil je zien waar ik woon?
Toen je arriveerde bij het hospitaal, had je het transport gemist.
Ik verdwaalde. Het was heel chaotisch. Ik vertelde Hoofdzuster...
Om hier te komen kocht je een motorfiets en een overjas van een Britse officier.
Transport in vermomming.
U laat het klinken alsof ik het gepland heb. - Omdat je dat deed.
Ik wilde alleen maar hierheen om te werken.
Wat voor werk? Samenzweerders ontmaskeren?
Wat bedoelt u? - Jaco Tillens, je behandelde zijn dochter.
Toen ging je naar zijn huis. - Om het meisje te controleren, ja.
Het huis waar je werd gearresteerd. Kende je Jaco Tillens voorheen?
Nee. En elke Zuster had zijn dochter kunnen behandelen.
Maar een andere Zuster deed dat niet. Jij deed het.
Werd zijn naam doorgegeven door een derde? - Natuurlijk niet. Wat voor derde?
Ik begrijp dat hij in elkaar is geslagen,
onderwerp werd van achterdocht en vijandigheid.
Hij wordt gearresteerd voor spionage, zodra hij in Engeland is.
Hij wist niks. We bespraken de gezondheid van zijn dochter.
Geen samenzwering, geen derde, alleen ik. - Alleen jij.
Ik heb niks gepland.
Je plande het, omdat je sympathie en loyaliteit bij de vijand liggen.
Het is een paleis. - Rara mafketel, het is een tent.
Kan ik hier bij jou blijven?
Doe niet zo maf. Een bed op de afdeling, maak er wat van.
Waarom ging je, Pete?
Verveelde me.
Teveel gerommel, alles bij elkaar moeten schrapen.
Het leger is een makkelijk leven. - Je zei nooit gedag.
Een opwelling, Jimmy. Geen tijd.
Niemand praat over jou.
Ik vroeg het en pa gaf een hengst tegen m'n kop.
Bloed uit m'n oren. - Hij is een duivelse oude zak.
Deed je iets verkeerds? - Houd op. Ik had er genoeg van en ging.
Ik zou meegegaan zijn. - Nee, dat kon niet.
Ik moet aan het werk. Eruit.
Mag ik de slippers houden? - Altijd hetzelfde. Een idee in je kop,
en je bent net een hond met een bot. - Ze zitten lekker, Jimmy.
Ik kan ze thuis dragen. - Je gaat niet naar huis, Jimmy.
Maar ik verbrandde mijn been. Het doet pijn.
Heb je jezelf verbrand? - Nee.
Je verbrandde jezelf. Nou?
Oh, shit.
Ik wil naar huis. - Je kunt niet naar huis.
Je moet met blote handen doden, niet janken als een baby.
Ik wil niet.
Ik schaam me voor je. Mijn broer loopt weg van de vijand.
Hoe en wanneer heb je deze man ontmoet?
In Liverpool. '09.
Hij werkte aan het fundament van de Liver Building.
Hij is civiel ingenieur.
En staat niets over je relatie in je referenties uit Engeland.
U weet niet hoe het was nadat de Lusitania zonk.
U weet niet hoe erg het thuis was.
Duitse families, die jaren in Engeland woonden,
op straat gesleurd, hun hoofd ingeslagen... - Dus je loog.
Als u denkt dat het makkelijk was...
Om hem te ontkennen, als u denkt... - Maar je hebt gelogen.
Je loog om vertrouwen te winnen.
Ik verwachtte je nog niet. Wat brengt je terug?
Kent was saai. Een klein huis, dunne muren,
en overal kon ik mijn broer en zijn vrouw horen snurken,
of niezen of ademen.
Het is geen thuis.
De chauffeur vertelde me over Zuster Livesey.
Wat een last moet je dragen... Maar ik ben er nu.
Ik kleed me om en ga direct naar de afdeling.
Dacht je na toen je weg was?
Ja.
Ik schaam me diep voor mijn uitbarsting.
Ik hoop dat je me kunt vergeven.
Ik zal je op geen enkele manier meer uitdagen.
Wacht.
Deze situatie trekt de status van kolonel Brett in twijfel.
Elk personeelslid wordt ondervraagd over zijn vermogen dit hospitaal te leiden.
Dit is niet de tijd om te ontdekken dat hij een hogere officier herriep.
Ik vroeg me af, Margaret, of je een bepaald stuk
vernietigde documentatie mee naar Engeland nam.
Grace, ik vernietigde het label.
Ik vernietigde het.
Wanneer zul je me vertrouwen?
Eenheid en kracht hebben we nu nodig.
Jij en ik zullen samen spreken met de Kolonel.
Goed om terug te zijn.
Binnen.
Wat is er, Chinnery? - Telegram voor Kolonel Brett, Hoofdzuster.
Hij kan hem nu niet aannemen. Leg maar op zijn bureau.
Neem me niet kwalijk, Hoofdzuster, maar... Een telegram voor de kolonel.
Wist je dat hij in Frankrijk was?
Ik wist dat hij was ingelijfd. - Wist je dat hij hier was?
Het was waarschijnlijk. - Wie heeft dat gezegd?
Zijn familie. Ik hoorde niets anders, bijna een jaar geen woord,
niet wetend of hij nog leefde.
Kijk voor je. - Wat is er?
Er is geen goede manier om dit te doen.
Roland, het spijt me. Ik weet hoe trots je op hem was.
Het spijt me. Alsjeblieft...
Je loog tegen iedereen. De Kolonel. Je collega's. Mensen thuis.
De mannen die je verzorgde geloofden in je en je hebt hen verraden.
Ik heb niet... - De hele tijd, met je eigen agenda.
Tot zover de toegewijde Zuster. - Nee.
Nee, ik ben een Zuster.
Ik ben een Zuster.
Breng me gebroken mannen, met gebroken lichamen,
en gebroken geest, en ik probeer hen weer in elkaar te zetten.
En als ik het niet kan, blijf ik bij hen tot het laatste moment.
Ik ben een Zuster. - Waarom kwam je naar Frankrijk?
Ik was wanhopig. Ik dacht dat het niet-weten me gek zou maken.
Ik dacht dat ik zou sterven. - Was je doel en intentie om in Frankrijk
te communiceren met de vijand? - Het was alleen maar een brief.
Meer niet. Gewoon een brief.
Ik vroeg of hij nog leefde.
Was het je doel en intentie om in Frankrijk
te communiceren met de vijand?
Ja.
Dat was het.
Antwoord niet nu.
Zeg het me als ik thuis ben.
Gecondoleerd, Meneer.
Pardon, Foley?
Gecondoleerd, Meneer.
Met uw zoon.
Dank je, Foley.
Hij houdt echt van je. - Hij deed verschrikkelijk tegen me.
Ik haat hem.
Mijn broer spijkerde eens mijn vlecht aan de tafel,
en ik zei dat ik hem haatte, maar dat was niet zo.
Verrader.
Heb je met je personeel gesproken? - Natuurlijk.
Je moet dat nog een keer doen.
Bedankt.
Wat is er nu weer?
Er is iets wat je moet weten.
Bij zonsopgang vanmorgen is Edith Cavell,
een Britse Zuster van het Rode Kruis in het Duits-bezette België,
geëxecuteerd door een vijandelijk vuurpeloton.
Waarom?
Helpen ontsnappen van geallieerde gevangenen uit Duits bezet gebied.
Helpen ontsnappen.
Verraad... Hetzelfde misdrijf als jij bekende.
Een officiële plechtigheid wordt gehouden voor Zuster Cavell,
als Zuster Livesey's verhoor is afgerond.
Er is veel wat onze geest op de proef stelt,
maar wij laten ons niet breken. Hervat jullie taken.
Militaire Inlichtingen zullen snel hier zijn.
Ik kom voor de krijgsraad wegens verraad, nietwaar?
Waar is hij?
Je moet het besproken hebben, plannen gemaakt.
Ik denk aan die arme Zuster.
Wat door haar hoofd ging. Ze moet doodsbang geweest zijn. Alleen.
Waar is hij?
Hij moet worden gevonden. Voor jouw bestwil.
Waarom voor mijn bestwil? - Zij kunnen mild zijn als hij er is.
Moet ik je herinneren wat je kunt verwachten? - Nee.
Dat weet ik heel goed. Ik kan doodgeschoten worden.
Livesey, het is noodzakelijk dat je meewerkt.
Je moet nadenken over... - Bent u getrouwd?
Dat is niet relevant. - Kolonel Purbright...
we weten beiden dat dit niet goed afloopt, dus...
Stel me gerust.
Bent u getrouwd?
Natuurlijk. - Houdt u van haar?
Stel me gerust.
Ik ben buitengewoon dol op mijn...
Ik heb medelijden met u.
Ik zal hem niet verraden.
Ik heb niets meer te zeggen.
Soldaat. - Joan, vertel ons waar hij is.
Ik heb graag voor u gewerkt, Meneer... U bent een vriendelijk mens.
Sorry voor de problemen die ik u bracht.
Joan is geen spion.
Verliefd op de verkeerde man op het verkeerde moment.
De machine maakt het niet uit van wie ze houdt.
Beperkende factoren vervagen de randen. Er moeten duidelijke lijnen zijn,
Zij en Wij, of er is helemaal geen oorlog.
Jij denkt toch niet dat ze een spion is? - Maakt niet uit wat ik denk.
Voor mij wel.
Nee, ik denk niet dat ze een spion is.
Maar ze is gepakt. Voorbeeld gesteld. Houdt de rest van ons overeind.
Zoals kolonel Brett?
Hij wist van niets. - Maakt niet uit, hij maakte het mogelijk.
Of hij het wist of niet.
Ik ben blij dat ik je beter leer kennen.
U kreeg mijn telegram, Zuster. Ik was bang dat u niet op tijd terug zou zijn.
De Kolonel kan deze plek niet leiden. Onbekwaam. Fouten.
Verkeerd oordeel. U zou Hoofdzuster moeten zijn, niet Grace Carter.
En een spion onder zijn neus.
Ik kreeg zijn handtekening onder alles. Brandstof, passen.
Hij had die motor net zo goed zelf aan Fritz kunnen geven.
Alsjeblieft, makker en Willkommen.
En je kunt niets bewijzen zonder papierwerk.
Een woord van u Zuster, dat hij niet bekwaam is,
dat u twijfels hebt en hij is weg.
Speld uw medaille op en ze eten uit uw hand.
U had deze hele boel moeten draaien.
Het hospitaal, of de oorlog?
We spreken dezelfde taal, Hoofdzuster Quayle.
Inlichtingen zijn toch discreet, als ze Joan wegvoeren?
Waarom zouden ze, als ze publiek kunnen hebben?
Zuster Quayle en ik gaan nu met Kolonel Purbright praten.
Niemand twijfelt aan je, Roland.
Margaret... Ben je klaar?
Het Koninklijke Rode Kruis.
Uitgereikt wegens uitzonderlijke verdiensten? - Voor een vrouw.
Mijn excuses dat ik laat ben. - Goed.
Dit is moeilijk, de vraag of Kolonel Brett geschikt is,
dit hospitaal te leiden, in het licht van de gebeurtenissen.
Er zijn cruciale vragen over veiligheid en discipline,
en ik moet u beiden noodzaken om eerlijk te zijn.
Zuster Quayle...
Hebt u reden te twijfelen aan het oordeel van de Kolonel in deze zaken?
Kolonel Brett...
Is een man van onkreukbare integriteit en eer,
zijn oordeel en bekwaamheid zijn buiten twijfel.
Ik zou niet willen dienen onder iemand anders.
Goed.
Jullie kunnen meedoen aan de hymnen vanuit je bed.
Degenen die terugkeren naar huis...
Het is je God-gegeven plicht...
Elke man thuis die niet in uniform is, te laten weten...
Dat hij geen recht heeft zichzelf een man te noemen.
Glim je? - Ja.
Goed, want je kunt geen hymnen zingen als je groezelig bent.
Kom er uit en kleed je aan, dan krijg je thee met extra suiker.
Ik ben een nare klootzak, niet?
Een beetje.
Ik schaam me niet voor je, Jimmy.
Ik ben trots op je.
Weer vrienden?
Laat me je been eens zien.
Dat is nooit genoeg om je thuis te krijgen.
Het doet verrekte zeer. - Zal best.
Kom.
Wie zorgt er voor je? - Jij.
Dat klopt. Ik ga voor je zorgen.
Ik ga genoeg doen. Maar het gaat echt pijn doen.
Wat ga je doen?
Op de grond. Op je zij.
Doe dat om je schouders, in je muil.
Dappere jongen.
Pardon.
Hallo?
Waar ga je heen?
Ik hoor ze roepen. Ik moet er heen. - Naar wie?
De mannen die verdwaald zijn. Ik moet gaan.
Ik moet ze binnen halen.
Wat doe jij op deze vreselijke plek?
Een dame hoort hier niet.
Het is in orde.
Ik ben geen dame. Ik ben een Zuster.
Je moet het koud hebben.
Wat ben je mooi. Je hebt zulke mooie ogen.
Dat is erg aardig. Zullen we dan maar gaan?
Ik ga met je mee.
Militaire Inlichtingen, doe open.
Onze Vader, die in de hemel zijt, Uw naam worde geheiligd.
Uw Rijk kome, Uw wil geschiede, op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood, en vergeef ons onze schuld...
Ze willen je in de operatiekamer.
Ik ben bang dat je broer een ongelukje had.
En leid ons niet in bekoring, maar verlos ons van het kwade.
Ik heb de krant verbrand.
De macht en de glorie...
Mijn stiefzuster heeft het met opzet gestuurd, omdat ze weet dat ik...
Dat soort zaken nogal schokkend vind. Ze shockeert me graag.
Maar ik heb het verbrand. Ik liet het niemand zien.
Dank je.
Je hebt natuurlijk gelijk. Ik wilde ontsnappen.
Ik ook.
Ze hielp me niet ontsnappen. Ik ben niet vrij. Ik ben hier.
Nee.
Wat doen ze met hem?
Je bent gewond.
Ik viel over... Het is niets.
Wat gebeurt er? Wat doen ze met je?
Mag ik bij met haar gaan staan? - Nee, dat mag je verdomme niet.
Er is een regeling aangeboden.
Jij gaat naar huis. Je wordt bewaakt, maar je gaat naar huis.
En jij spioneert voor hen? - Dat is de regeling.
Denk je dat ik je daarmee laat instemmen?
Joan, Ik ben niet langer een ontsnapte gevangene.
Jij wordt niet doodgeschoten, je gaat naar de gevangenis.
Hard werken. Voor lange tijd.
Ik wil je niet in een gevangenis.
Als je gepakt wordt voor spionage, zetten ze je tegen de muur.
En je wordt gepakt...
Want je bent een hopeloze leugenaar.
De gevangenis kan me niet schelen.
Al duurt het 20 jaar. Ik wil dat je 'nee' zegt.
Als je iets voor me voelt, als je van me houdt, zeg dan 'nee'.
Dan, liebchen...
Zal ik hen dat zeggen.
Wil je met me trouwen?
Ja.
Het duurt wat lang.
Het kan niet eeuwig duren.
Het bracht ernstige schade toe.
Zij kan hier weg zijn, maar de schade aan onze reputatie blijft,
en wij moeten het dragen.
Alles vanwege een vervloekte, domme vrouw.
Ze had jou wel te pakken op een punt.
En deze houding...
Is je hele probleem. Je bent soft.
Gelukkig voor jou droeg Zuster Quayle haar medaille.
Zoiets legt gewicht in de schaal.
In godsnaam, word harder.
Wees niet voor iedereen een vader.
Ik...
Ik wilde het eerder vragen, maar... Het leek niet het juiste moment.
Welke van je jongens was het?
Freddie, de oudste. Alexander zit nog op school.
Weet Hetty het? - Ik denk het wel, ja.
Zwaar voor de moeders.
Een schrale troost dat het geen verspilde dood was. Het had betekenis.
Die Zuster, Miss Cavell... - Het was erg moeilijk voor haar.
Was er geen diplomatieke interventie?
De Amerikanen probeerden het, zoals Amerikanen dat doen.
Misschien zien ze nu hoe zwaar het is. - Maar kwam er niets van ons?
Ik begreep dat niemand het nog erger wilde maken voor haar.
Ze werd doodgeschoten. Hoeveel erger kon het? - Beheers je.
Ik geef je mijn mening. - Je moet je kop houden.
We gaan de tweede winter in en het eind is niet in zicht.
Maar niks zo onbetekenend als een geëxecuteerde Zuster.
Dat motiveert, iedereen achter de oorlogs, wat er ook gebeurt.
Geen verspilde dood dus.
Het had betekenis.
Vanwege de schok van je verlies zal ik die opmerking negeren.
Het label. Natuurlijk bewaarde ik het.
Waarom iets zo waardevol vernietigen?
En nu geef ik het aan jou...
Als een les in de werkelijke waarde en betekenis van loyaliteit.
Kolonel Brett mag zich gelukkig prijzen dat hij jou heeft.
En jij mag gelukkig zijn met mij.
Ik meende wat ik zei. Ik zal je niet meer uitdagen.
Ik wil mijn deel als je het verkoopt.
De Inlichtingen Officieren.
Jij dacht dat ik hen naar jou bracht, nietwaar?
Ja.
Geloofde je echt dat ik je zou aangeven en kijken hoe je afgevoerd werd?
Waarom zou je dat denken?
Je maakt me gek, maar...
Ik zou je nooit pijn doen.
Ik kwam hier om een reden. - Ik weet het. Het is begrepen.
Nee, dat is het niet... Maar ik wil dat je het begrijpt.
Ik kwam, omdat ik in Engeland...
Een dochter heb die ik niet mag zien.
Waarom niet?
Omdat ik er een vreselijke puinhoop van maakte.
Ik maakte zo'n bende.
Hoe is ze?
Ze heet Sylvie.
Ze is zes. Ze klimt graag in bomen.
Ze haat het dragen van schoenen.
Ze wil een draak met Kerstmis.
Ze is prachtig...
En nergens bang voor.
Ze is een echt fel, stekelig, klein ding.
Van wie zou ze dat hebben?
Ontmoet me. Dezelfde plek als eerder. Over een uur.
Ik zal er zijn. Ik begrijp het als je niet komt, maar ik ben er.
Hij werd geboren met een streng om zijn nek.
Hij had niet alleen moeten zijn.
Hij is een lam. Ik had hem nooit alleen mogen laten.
Waarom deed jij het?
Omdat ze erachter kwamen wat je bent?
Wat is er met jou?
Omdat jij een meisje bent, legt iedereen zijn ziel bloot?
Dat doen ze niet.
Weet je dat we 23 jaar moeten zijn? Dat ben ik niet.
Dat wist ik al. - Ik ben bijna 19.
Als een jongen soldaat mag zijn, mag een meisje Zuster zijn.
Twee dagen op mijn kamer opgesloten, en ze logen allemaal voor mij.
Ik ben totaal verwend, maar ik gebruik het altijd ten goede.
Dat is mijn geheim, zodat je weet dat ik het jouwe bewaar.
Je valt op mannen, maar je moet voorzichtig zijn.
Wat is daar de lol van?
In hemelsnaam.
Doe ze in de wagens... In de wagens.
Ik dacht ze voor je op te knappen.
Kennen wij elkaar?
Nee.
Weet je het zeker? Ik heb het gevoel dat ik je ken.
We zien elkaar voor het eerst.
Parry. Greville.
Berwick. Rosalie.
PATRIOTTISME IS NIET GENOEG IK MOET GEEN HAAT OF BITTERHEID HEBBEN
EDITH CAVELL GEËXECUTEERD 12 OKTOBER 1915, BELGIË
NL-vertaling: Het Crimson Field Team